Mag iedereen alles zien?
Een van de vragen rondom de invoering van het EPD is wie er toegang toe moet krijgen. Natuurlijk heb je zelf toegang en ook de behandelende artsen.
Maar mogen die ook alles zien?
|
Toegang tot het |
platform voor informatie en discussie over patiëntentoegang tot het EPD |
|
EPD |
Welkom, gast!
-
Startpagina
Informatie
Administratie
-
Recente reacties:
29/08/2010 - Wim:
Oplossing voor afgewezen EPD Onmisbare medische gegevens altijd bij de hand Ambulancepersoneel, maar...26/08/2010 - mathilde:
Maar Wim, je hebt het zelf voor elkaar, maar ben je dan ook afgemeld voor het LSP/EPD? En heb...22/08/2010 - Wim:
Beste mensen, neem het toch allemaal zelf in de hand. Ik heb voor mijn hele gezin een LifeSafe...31/07/2010 - Mathilde:
Bijvoorbeeld in Apeldoorn zijn al een stuk of 10 huisartsenpraktijken aangesloten!Annemarie van...31/07/2010 - Mathilde:
Op de website van het ministerie van VWS is te zien welke zorgverleners al aangesloten zijn en... -
Enquête
Loading ...
|
Hosted by |
|
|
|
Ondersteund door NPCF |
|
|
20/06/2007 om 23:19
Nee, natuurlijk mag niet iedereen alles zien. Hulpverleners mogen alleen bekijken wat voor hen relevant is.
Alleen artsen mogen bijvoorbeeld de medische gevens bekijken, maar ook daarin moet onderscheid gemaakt worden.
Oude onderdelen van het epd zouden afgesloten moeten kunnen worden (of gewist).
Mijn huidarts heeft geen toegang tot mijn gynaecologische gegevens en mijn fysiotherapeut heeft alleen toegang tot de
specifieke informatie die verband houdt met het inroepen van zijn hulp.
Ik vind eigenlijk dat de patient de mogelijkheid moet hebben om op een specifieke manier aan een bepaalde hulpverlener toegang te verschaffen.
De logging, moet daarom uitgebreid worden met de onderdelen van het dossier waar men is binnengedrongen.
26/06/2007 om 11:24
Aan de patient de regie. Alleen wat relevant is.
31/10/2007 om 02:50
Wat mij betreft mag iedere (para)medicus al mijn gegevens inzien, mits het EPD dat vastlegt en mij daar automatisch een mailtje van stuurt, inclusief de professionele gegevens van degene die ze inziet: functie, bereikbaarheidsgegevens inclusief mail-adres, foto, natuurlijk een specificatie van welke gegevens ingezien zijn, en een mail-adres van een functionaris in de instelling waar ik nadere informatie kan opvragen over deze inzage-actie.
Het is tenslotte MIJN informatie, en ehm… technisch kan dat met het UZI toch geen probleem zijn?
Zelfs als maar een piepklein percentage van alle mensen die zo’n mailtje krijgen die informatie gaat opvragen, zal dat ongeautoriseerd opzoek-gedrag behoorlijk ontmoedigen.
19/07/2008 om 08:53
Ook hier is de situatie weer ingewikkelder dan het in eerste instantie lijkt. Ook nu al, nu het EPD nog niet bestaat, is mijn huidarts WETTELIJK VERPLICHT om, als hij mij een bepaald anti-acne middel wil voorschrijven, na te gaan of ik zwanger ben; hij moet zelfs een zwangerschapstest doen. Ook bij mijn fysiotherapeut vul ik voor ik op de oefenzaal mag, een uitgebreide lijst in i.v.m. risico’s op bijv. een hartaanval (heeft met de kwaal op zich niks te maken). Als het EPD eenmaal bestaat, zal een huidarts cq fysiotherapeut die de daarin beschikbare informatie niet gebruikt ongetwijfeld strafbaar zijn als er iets fout gaat.
05/11/2008 om 10:41
oplossing is dicht bij in geval van misbruik [dit senario word bewust buiten beschouwing gelaten] eerste 3 letters van beveiligingstik
08/11/2008 om 13:41
Het www is een prachtig medium voor de uitwisseling van gegevens daar is iedereen het mee eens .
een ander voordeel is dat het voor elk individu te raadplegen is lang leve de transparante wereld.
Dat maakt het direct ook ongeschikt voor informatie verstrekking aan één bepaald individu. En daar ligt de
beperking.
W.W.W = De digitale openbare weg.
ik kan maar niet begrijpen waarom veel mensen blijven denken dat jij als individu of als instituut kunt
bepalen waar welke informatie terecht komt,en al helemaal niet wie achter die betreffende pc heeft gezeten .
(sommige dingen wil je gewoon niet op straat hebben liggen)
voor mij dus een bezwaarschrift
23/11/2008 om 16:03
Zo zie ik de ideale situatie:
- Iedereen is eigenaar van zijn eigen dossier en kan dit op ieder moment volledig inzien door in te loggen op de computer. (Zoals met Google Health)
Ik kan dus altijd precies zien wat de arts opgeschreven heeft en wat de uitslag is van het laboratoriumonderzoek.
Ik ben er geen voorstander van toestemming te moeten vragen aan de arts om toegang tot mijn dossier te krijgen.
Als ik het goed begrijp gaat de situatie nu worden dat ik het schriftelijk moet aanvragen als ik wil weten wie er in mijn dossier gekeken heeft. Dat duurt mij te lang en bovendien lijkt het me overbodige bureaucratie, dat moet toch digitaal te regelen zijn?
Inloggen zou kunnen met DigID
- Met een vinkje is te bepalen of een specifieke individuele arts toegang krijgt, en tot welke gedeeltes van het dossier. Dit vinkje kan ook weer uitgezet worden. Een arts kan dus ook voor slechts een bepaalde periode toegang krijgen.
De arts moet toestemming aan de eigenaar vragen om toegang te krijgen.
Gegevens kunnen door de arts toegevoegd worden aan het dossier, ook al heeft de arts geen toegang tot het gehele dossier. Dus als ik een keer in het weekend bij een andere arts ben, en ik heb besloten die arts geen (volledige) toegang te geven, dan kan de arts wel aantekeningen in mijn dossier zetten, ook in de gedeelten waar hij geen toegang toe heeft.
- Er bestaat een vinkje dat zorgt dat in noodsituaties de behandelend arts tot de noodzakelijke delen toegang krijgt (dus niet automatisch het hele dossier). Dit vinkje kan door de eigenaar uitgezet worden. Er zou nog onderscheid gemaakt kunnen worden in verschillende soorten noodsituaties.
- Verschillende delen van het dossier kunnen verschillende bevoegdheidsinstellingen hebben. Bijvoorbeeld: het persoonlijke logboek wil ik alleen aan mijn natuurgeneeskundig arts laten zien. Mijn medicijnen aan al mijn artsen en specialisten. Mijn psychologisch dossier alleen mijn psycholoog. Etc.
Een arts kan digitaal een verzoek doen aan de eigenaar waarin hij aangeeft welke gedeeltes voor hem noodzakelijk zijn om goed zijn werk te kunnen doen. Een arts zou moeten kunnen weigeren een patiënt te behandelen als hij geen toegang krijgt tot de voor hem noodzakelijke gedeeltes.
- Het dossier wordt zo ingericht dat er statistiek op kan worden toegepast. Maar dat gebeurt dan volledig anoniem. (Vergelijkbaar met hoe Google met de statistiek van zoekopdrachten omgaat).
- Het logboek moet allerlei voorgedefinieerde velden waarin ik verschillende dingen kan bijhouden. Bijvoorbeeldwelk vitaminesupplement ik hoe vaak gebruik. In het dossier moet ook ruimte zijn om niet-reguliere medicijnen in te vullen. Ook zodat er statistiek op toegepast kan worden. Er moet dus een database van mogelijke medicijnen aan toegevoegd worden, waaruit het gebruikte medicijn geselecteerd kan worden. Verder moet ik kunnen aangeven wanneer ik welke klachten heb. Wat, wanneer en hoeveel ik eet. Wanneer ik sport. Mijn bloeddruk en hartslaggegevens. Etc, etc. Dit kan eventueel ook langzaam uitgebreid worden, niet alle functionaltieit hoeft natuurlijk meteen al beschikbaar te zijn.
- De standaardinstellingen zijn zo dat mensen in principe niets hoeven te doen. Dus het vinkje voor de noodsituaties op ‘aan’ en verder heeft nog niemand toegang (behalve natuurlijk de eigenaar zelf).
- Verder moeten er natuurlijk wel ethisch verantwoorde regels komen voor de mensen die niet in staat zijn om zelf te bepalen wie er toegang krijgt tot hun dossier. Ik zou zeggen dat de keuze dan in de eerste plaats komt te liggen bij de ouders. Hoewel daar natuurlijk ook weer uitzonderingen op zijn. Maar het lijkt me dat dit wel goed te regelen is.
- Er moet een simpele, open standaard komen voor de ontwikkeling van systemen die aansluiting maken op het EPD. Zo’n standaard maakt het mogelijk dat allerlei medische software, systemen, personen, bedrijven, etc eenvoudig aansluiting kunnen maken met het dossier. Onafhankelijke softwareontwikkelaars zouden nieuwe applicaties moeten kunnen ontwikkelen die toegevoegd kunnen worden aan het dossier. Zo kan het EPD langzaam uitgebreid worden. In het begin zullen er nog niet veel applicaties zijn, maar als er een standaard is, zal dat aantal denk ik snel groeien.
Dat alles natuurlijk met behoud van strenge beveiliging van de toegang tot de inhoud.
25/11/2008 om 12:21
Reden waarom iedereen meedoet tenzij hij/zij bezwaar maakt is volgens mij eenvoudig vanwege het feit dat wanneer men het anders om zou doen. Dus dat jij, als client(patient) zou moeten aangeven om mee te willen doen, men waarschijnlijk maar 1% zou krijgen die mee zou gaan doen.
Met verbazing heb ik het geneuzel van Ab Klink in Buitenhof aangehoord. O.a. zei hij het volgende: Als huisartsen en ziekenhuizen straks verplicht worden zich aan te sluiten bij het elektronisch patiëntendossier, moeten patiënten ook van buitenaf kunnen inloggen om hun gegevens in te kunnen zien. Zij kunnen dat kenbaar maken aan hun huisarts, aldus Klink.
Ten eerste wil ik dat helemaal niet moeten vragen aan mijn huisarts, bovendien weet ik wel zeker dat de huisarts mij niet kan vertellen hoe ik dat moet doen. En de directeur van het NICTIZ heeft zelf verklaard dat het nog wel 10 jaar kan duren voordat de client(patient) zelf via een inlogsysteem zijn eigen dossier kan inzien.
Nog even een voorbeeldje hoe prive jouw dossier eigenlijk is; Onlangs heb ik een maagdarm onderzoek laten doen in een ziekenhuis. Ik kreeg een brief mee voor de huisarts. Ik heb die brief aan de balie bij de huisartsenpraktijk afgegeven. Wat schetst mijn verbazing, de baliemedewerkster maakt de brief open en gaat hem lezen. Zo wordt er dus met privacy omgegaan.
Iedereen die werkt in zo’n huisartsenpraktijk kan dus alles van jouw bekijken.
Ik heb dus bezwaar gemaakt want straks kunnen naar schatting zo een paar honderdduizend mensen jouw dossier inzien en jij zelf niet.
Men zegt dan wel dat een zorgverlener eerst om tostemming moet vragen, maar als je er niet bij bent wat dan. Er gaat geen belletje rinkelen bij jou thuis als iemand stiekum even kijkt.