Discussiethema toevoegen

Wil je zelf een thema aan de discussie toevoegen?

Ter voorkoming van spam kan dat niet rechtstreeks. Stuur ons een bericht met je voorstel.

8 reacties op “Discussiethema toevoegen”

  1. mathilde zegt:
    11/03/2008 om 00:09

    Graag wilde ik marktwerking als discussiethema inbrengen.

    Op het eerste gezicht lijkt dit niets met het EPD te maken te hebben. Maar mijn mening is dat dit wel een indirect verband heeft.

    Ten eerste vind ik dat de marktwerking zoals die er nu is, op het verkeerde principe is gebaseerd. Het is een marktwerking waarbij de patient geen directe invloed heeft. De bedoeling is dat de verzekeraars onderhandelen met de zorgleveranciers , waardoor marktwerking (zou moeten) ontstaan. Ik ben van mening dat het individu,de patient, een belangrijke speler moet zijn in de markt van de zorg. Immers de patient kiest zelf zijn zorgverlener (ziekenhuis, fysiotherapeut, huisarts, apotheek) uit en kan overstappen naar de concurrent als hem dat niet bevalt. In dat proces moet op den duur ook de prijs van de geleverde zorg een rol gaan spelen, doordat de patient in geval van een hoger tarief ook een hogere eigen bijdrage moet betalen. Zolang dit niet het geval is, kiest de patient natuurlijk altijd voor de meest luxe behandeling of de behandeling met de meeste aandacht (beiden duur).
    Zodra de patient meer zelf gaat kiezen, heeft hij ook meer kennis nodig over zijn eigen ziekte, waarbij dus het patientendossier van belang is. Tevens is van belang dat de patient zelf zijn dossier beheert en de uitgekozen zorgverlener toegang verleent. Hierdoor hoeft onderzoek niet herhaald te worden en kan een patient loskomen van het ziekenhuis waar hij (toevallig) de eerste keer terecht kwam.

    Om dit proces op gang te brengen moeten een aantal veranderingen aangebracht worden in het huidige stelsel:
    1. eigen bijdrage per behandeling (zoals in Belgie)
    2. meer vrijheid om onverzekerde zorg af te nemen. Prijzen moeten voor de patient duidelijker worden. Dbc’s zijn ondingen voor de patient. Er moet de mogelijkheid komen om een offerte op te vragen.
    3. consulten bij de specialist moeten goedkoper worden. Hiervoor moeten de dbc’s in ieder geval afgeschaft worden. De prijs van een consult moet vergelijkbaar worden met prijzen in ons omringende landen. Doordat onze (dbc-consult-)prijzen zo (kunstmatig) hoog zijn, treedt in de rest van de gezondheidszorg ook een prijsverhogend effect op. Bijvoorbeeld de M&I-tarieven van de huisartsen zijn erg hoog (volgens de NZA en dat vind ik ook) en dat komt omdat ze deze tarieven afleiden van prijzen van overeenkomstige behandelingen in ziekenhuizen.
    4. de patient behoort van elk consult een kort schriftelijk verslag te krijgen, waarop de vermoedelijke diagnose vermeld staat en tevens de naam, het BIG nummer en de functie van de zorgverlener. Dit dient een print te zijn van de toevoeging aan het EPD als resultaat van het consult. De patient kan hierop ook gelijk reageren, als bijvoorbeeld blijkt dat de zorgverlener de klacht van de patient niet goed heeft omschreven.

    Alleen op deze manier komt een EPD tot leven en wordt het daadwerkelijk ten dienste van de patient gebruikt. In ieder geval moet voorkomen worden dat

  2. rn.mast@zonnet.nl zegt:
    23/03/2008 om 10:38

    Snelheid van neerzetten standaard

    Ik lees dat op 20 maart er door Klink en de NPCF een e-diabetesdossier convenant is gesloten. Het idee is dat dit project eerst in 5 jaar bewezen technologie wordt voordat er spin-off naar andere EPD-ontwikkelaars kan plaatsvinden “om te zorgen dat er geen EPD lappendeken ontstaat”.

    Het kunnen bijhouden en onderzoeken van een patientenlogboek zie ik als essentieel onderdeel van het sterker maken van een patientenvereniging in het geweld van de zorgmarkt. Dat kan beslist geen 5 jaar op zich laten wachten. Ik wil dan ook voorstellen om het diabetestraject te faseren in algemeen geldende technische beveiligingszaken die m.i. al grotendeels zijn afgestemd door de partijen, het invoeren van een Open Source-initiatief op basis daarvan dat aan alle partijen beschikbaar wordt gesteld, en het diabetes-specifieke gedeelte dat wat mij betreft in 5 jaar verder uitgekristalliseerd kan worden.

    Door nu meteen Open Source af te dwingen en een standaard neer te zetten voor de technische beveiligingsaspecten zorg je in ieder geval dat men al dit jaar in staat is om vervolginvesteringen gericht te doen, in plaats van over 5 jaar.

    Er is vast wel een bestaande EPD-leverancier te porren voor het openen van de source (en daarna binnenhalen van alle mogelijke klanten). Hoe staat het bijvoorbeeld met de patientenportal-pilot van de NPCF bij het ErasmusMC?

    Om ook in deze hoek maar eens een geluid van een echte IT-man te laten horen, daar is bij de overheid behoefte aan…

    Drs. R. N. Mast (software engineering met bestuurlijke informatiekunde)

  3. Jannes Koetsier, arts, auteur zegt:
    02/11/2008 om 13:41

    2 nov 2008
    Aan ministerie VWS, minister A.Klink.
    Postbus 20350, 2500 EJ Den Haag, tevens per fax 070-3405333

    Van Jannes Koetsier, arts, degezondepatient.nl

    BETER TEN HALVE GEKEERD DAN TEN HELE GEDWAALD

    Opinie artikel, 1 nov 2008, ruimschoots verspreid via diverse media

    Het EPD wat moeten we ermee.

    De overheid voert een marketingcampagne voor het EPD (Electronisch Patiënten Dossier) terwijl veel artsen en automatiseringsdeskundigen waarschuwen en het systeem bij voorbaat verouderd vinden.
    Is dit EPD voor u zo geweldig als het ministerie van VWS denkt? Zorgt het alleen maar voor vermindering van medische fouten? Volgens de folder die u in de bus kreeg, zijn er geen nadelen en risico’s aan verbonden. Op grond van mijn ervaring als arts en helper van (mogelijke) slachtoffers van medische fouten ben ik beslist niet overtuigd van de beweringen van de minister.

    Het EPD is geen dossier.
    Allereerst moet ik een mogelijk misverstand ophelderen. De naam landelijk EPD wekt een foute suggestie. Er komt niet één centraal medisch dossier van iedereen. Een landelijk schakelpunt komt er. Via die schakelcomputer zouden straks alle zorgverleners bij elkaar in de patiëntendossiers kunnen kijken. Gezien de ervaringen met automatiseringsprojecten van de (semi)overheid (UWV, Belastingdienst, OV-chip) moet nog blijken of dat ook op grote schaal gaat werken. De diverse zorgverleners hebben verschillende soorten dossiers en software die dan compatibel en toegankelijk moeten zijn via dat schakelpunt. Voorwaar een mega automatiserings uitdaging.

    Het EPD zal medische fouten voorkomen maar ook veroorzaken.
    Het is natuurlijk waar dat het ontbreken van medische gegevens soms tot fouten leidt. Hoe vaak precies is niet bekend omdat nooit onderzocht is tot hoeveel medische fouten een teveel aan gegevens heeft geleid. Dat klinkt misschien vreemd. Maar mijn ervaringen met medische dossiers (vaak rommelig en incompleet) en mijn betrokkenheid als panellid bij het AVRO tv-programma ‘Missers’ en de medische fout meldingen via degezondepatient.nl maken mij duidelijk dat veel medische fouten ontstaan doordat een arts op basis van eerdere gegevens en veronderstellingen van een andere arts in een tunnelvisie belandt. Of hij durft niet af te wijken van een werkdiagnose van een andere arts. Hij mist dan de juiste diagnose en gaat zo de fout in juist door het lezen van eerdere veronderstellingen van andere artsen.

    Belangrijke risico’s en nadelen van het EPD.
    - Door onjuiste gegevens en veronderstellingen in uw gegevens loopt u het risico op de hiervoor beschreven tunnelvisie of risicomijding van de arts.
    - De betrouwbaarheid van de gegevens die de arts via het schakelpunt elders vindt is niet gegarandeerd. Soms is het een berg informatie waar moeilijk de weg in te vinden is.
    - In acute situaties kan het zoeken naar gegevens via het schakelpunt noodlottig tijdverlies veroorzaken. De arts moet zoeken, want mocht er iets fout gaan en hij heeft gegevens die elders waren niet opgezocht, dan is hij het haasje. Voor een eventuele bloedtransfusie wordt toch altijd uw bloedgroep gecontroleerd (kruisproef), gegevens beschikbaar of niet.
    - In het buitenland hebt u er niets aan want artsen daar hebben geen toegang tot ons Nederlandse landelijke schakelpunt.
    - Iedere zorgverlener die uw BSN-nummer heeft en beweert dat u mondeling toestemming gaf voor inzage kan al uw gegevens inzien. U kunt achteraf wel controleren wie gekeken heeft mits dat allemaal goed werkt natuurlijk. Privacy?
    - U kunt, als ook dat onderdeel werkt wat nog moet blijken, pas na de eerdere in werking treding van de inzage-mogelijkheid door zorgverleners, uw eigen gegevens zelf inzien en op juistheid controleren, maar niet wijzigen. Daarvoor moet u terug naar degene die gegevens fout vermeldde.
    - Ten onrechte wordt de suggestie gewekt dat de artsen alles voor u in de gaten houden. Het voorbeeld van de penicilline-allergie-case in de folder van het ministerie maakt dit pijnlijk duidelijk. U moet echt zelf blijven zorgen dat u uw medicijnallergie kent. Bijvoorbeeld in het buitenland maar natuurlijk ook als de computer(verbinding) hapert.

    Alternatief voor de zorgcliënt.
    Zolang niet bewezen is dat het allemaal op grote schaal werkt en ik niet eerst zelf mijn gegevens op juistheid heb kunnen controleren en zonodig aanpassen, weiger ik inzage door anderen via het formulier dat het ministerie meestuurde met de folder. Ik kan mijn bezwaar immers later altijd nog ongedaan maken.
    Ondertussen kan ik op minstens drie verschillende manieren zorgen dat ik mijn gegevens overal bij me heb. Iedere arts moet mij immers op mijn verzoek een copie van al mijn medische gegevens verstrekken.
    1. Via copieën op papier van de echt belangrijke rapporten.
    2. Mijn eigen electronisch dossier op internet vullen zoals dat kan met Google Health of Microsoft Health Vault.
    3. Het allersimpelste en minste werk is het aanschaffen van een memorystick die ik meeneem naar iedere dokter en waarop ik een copie van mijn gegevens digitaal laat opslaan door de arts. Dan ben ik ook in het buitenland voorzien van mijn gegevens, scans, x-foto’s, etc.

    Het EPD, als het al slaagt, past niet bij selfmanagement en marktwerking.
    De overheid propageert marktwerking, maar welke private organisatie met een beter digitaal medisch dossier, dat voldoet aan de eisen en waarvan de patiënt wel eigenaar is, kan concurreren met de kostbare ‘overheids-epd-marketing’?
    De overheid propageert selfmanagement door zorgcliënten, maar zet de cliënt buitenspel als het gaat om zijn eigen medisch dossier.
    Waarom werken patiëntenorganisaties hieraan mee in plaats van pal te staan voor een veel goedkoper digitaal dossier dat eigendom is van de patiënt?
    Wordt dit EPD-project over een paar jaar onderwerp voor een parlementaire enquete?

    Jannes Koetsier, arts, www.degezondepatient.nl

  4. w van maanen zegt:
    05/11/2008 om 10:59

    bied de mogelijkheid om gegevens uit systeem te halen, afschermen voldoet niet europeese regelgeving. Onze voorouders bliezen niet voor niets burgelijkestand op in 1e nazi tijd ,dit lijkt 2e te worden

  5. Jaco van Wijk zegt:
    05/11/2008 om 13:27

    weet iemand of de tandards er ook zijn gegevens op kwijt kan ???????
    zeker nu voorimplantaat werk een Prothese werk,(kan het de patient later helpen als er na tien jaar nazorg / onderdelen vervangen worden) nog zien wat er destijds in de mond is gegaan.!!!!!!!

  6. Trees Hupkens zegt:
    19/11/2008 om 09:29

    In de begeleidende brief staat dat er geen informatie door verzekeringsmaatschappijen en werkgevers kan worden opgevraagd.
    Zij hebben geen toegang tot het EPD. Maar de artsen van de voor hen werkende ARBO diensten dan? Dat zijn dus artsen, met het gevaar
    dat zij de werkgever WEL kunnen adviseren/informeren! Keurende artsen ( voor verzekeringsmaatschappijen )dus ook, dus via een omweg kunnen deze groepen
    TOCH aan informatie komen.
    Kan de overheid die zekerheid zwart op wit bieden, dat DAT dus niet kan gebeuren?

    Ik adviseer: GEEN EPD! Als er zo veel verschillende systemen bestaan…zoveel haken en ogen.
    Er gaat gee EEN medisch dossier ontstaan per inwoners. Nee dat is een utopia.

  7. Lambert zegt:
    20/11/2008 om 08:33

    Goed stuk van Jannes Koetsier. Ik ben het daar praktisch helemaal mee eens. Persoonlijk zou ik mijn medische geschiedenis niet op internet zetten, via Google Health of Microsoft Health Vault. Het internet kan soms zo lek zijn als een mandje.
    In sommige artikelen over het EPD wordt beweerd dat de client (patient) zelf in zijn dossier kan kijken via internet, maar in de informatie van het ministerie wordt daarover niet gesproken. Eind 2009 zou dit al het geval moeten zijn. De directeur van het NICTIZ heeft zelf gezegd dat dit nog wel 10 jaar kan duren.
    Ook ik ben benieuwd wanneer er een parlementaire enquete gestart gaat worden over het EPD.

  8. mathilde zegt:
    06/12/2008 om 23:49

    Hallo beste mensen,

    Ik zou graag willen discussiëren over de regionale EPD’s: waarom zijn de reacties op het landelijk EPD (lees Landelijk Schakel Punt=LSP) zo negatief, terwijl de regionale EPD’s met meer dan 7 miljoen geregistreerde patiënten zo geluidloos van start zijn gegaan? Ik vind het verontrustend dat de huisartsen dit WEL goedkeuren en het landelijk EPD niet. Daaruit concludeer ik dat zij vinden dat er van privacy-schending bij de regionale EPD’s geen sprake zou zijn. Ook elders op deze site lees ik dat uit de reactie van Cees Dekker. Het moge duidelijk zijn: ik ben het hier niet mee eens. Ik vind dat er vanuit de huisartsen geen enkel begrip is voor patiënten die hun dossier (althans de professionele samenvatting) niet open willen stellen voor alle artsen in een HAP. Ook al zijn dit er “slechts” enkele honderden per HAP, dan heeft dit openstellen toch dezelfde bezwaren als het openstellen via het LSP.

Laat een reactie achter